RALPH VAN RAAT piano
met medewerking van
ILONKA KOLTHOF fluit 

Vol trots presenteren we als laaste concert in dit seizoen een oude bekende in onze serie: Ralph van Raat. Naast enige meer klassieke werken speelt hij een recent aan hem en de fluitiste Ilonka Kolhof opgedragen werk van Bart Spaan. Spaan (die zelf aanwezig zal zijn) zegt hierover “Onyx is – zogezegd – een elektronische klankcompositie voor twee akoestische instrumenten. Met behulp van het middenpedaal creëert de piano combinaties van boventonen die de fluit voortdurend omcirkelen als een vervreemdend klankdecor. De fluit weet zich als het ware vergezeld van live elektronica”. En als spectaculair slot van het seizoen hoort u de Nederlandse première het Concerto pour Piano Seul van Michel Tabachnik. Tabachnik is dirigent en componist en richtte met Pierre Boulez in Parijs het Ensemble Intercontemporain op. Xenakis beschouwt hem als zijn favoriete vertolker. Zijn compositorische werk is sterk beinvloed door Xenakis in het overschrijden van de grenzen van wat er technisch gezien mogelijk is voor de speler. Complexiteit speelt een grote rol, maar Tabachnik baseert zich meer dan Xenakis op de traditie: Bach, Beethoven, Wagner. Hoor en zie hoe Ralph in dit concert voor solo-piano onze vleugel aanvalt.

Tijdens het concert zal Ralph zal de stukken op zijn bekende wijze toelichten.

• Frederic Rzewski Piano Piece No. 4 (1977) (piano solo)
• Aleksander Skrjabin Vers la Flamme, op. 72 (1914) (piano solo)
• Bart Spaan Onyx (opgedragen aan Ilonka Kolthof en Ralph van Raat) (fluit/piano) (2011)
  Pauze
• Charles Koechlin uit ‘Les Heures Persanes’: VI. A travers les rues (1916) (piano solo)
• Michel Tabachnik Concerto pour Piano Seul (2011) (piano solo)

Pianist en musicoloog Ralph van Raat (1978) studeerde piano aan het Conservatorium van Amsterdam bij Ton Hartsuiker en Willem Brons, en Muziekwetenschap aan de Universiteit van Amsterdam. Beide studies sloot hij ‘Cum Laude’ af. Ook studeerde hij bij Claude Helffer (Parijs), Liisa Pohjola (Helsinki), Ursula Oppens (Chicago’s Northwestern University) en Pierre-Laurent Aimard (Musikhochschule Köln). Van Raat won een groot aantal prijzen bij zowel nationale als internationale concoursen. Hij treedt op als solist met orkesten in binnen- en buitenland en geeft solorecitals. Ralph heeft een exclusief opnamecontract bij Naxos, en is in 2003 benoemd tot Steinway Artist.

Fluitiste  Ilonka Kolthof  (1987) studeerde aan het Conservatorium van Amsterdam bij Abbie de Quant. Zij volgde talloze cursussen en masterclasses in binnen- en buitenland bij gerenommeerde fluitisten als Emily Beynon, Peter-Lukas Graf en Marina Piccinini. Ilonka won eerste prijzen op diverse concoursen zoals het Benelux Fluitconcours (2005), het Prinses Christina Concours (2005) en het concours van de Stichting Jong Muziektalent Nederland (2008). Daarnaast is zij laureaat van De Linkprijs (2011), een concours voor vertolkers van hedendaagse muziek. Haar grote passie is de eigentijdse muziek en in het kader daarvan werkt Ilonka regelmatig met componisten als Jonathan Harvey en Michel van der Aa aan de interpretatie van hun werken voor fluit.

Luister hier alvast naar Ralph en Ilonka in de wereldpremière van Spaans Onyx.

KATHARINA GROSS  cello
ARNOLD MARINISSEN  slagwerk en elektronica 

“WATERSPIEGEL” – een muzikale reis door de wereldzeeën

Het programma „Waterspiegel“ houdt zich bezig met de „klankruimte“ zee, duikt met muziekstukken voor violoncello, slagwerk en electronica tot een diepte van meer dan 10.000 meter onder de zeespiegel, en daarmee in een imaginaire klankwereld.
De spectrale muziek van Jonathan Harvey, Per Norgards golfbewegingen en de barokke klankrivieren van Domenico Gabrieli stromen door de vele lagen van de hoorbaar gemaakte waterwereld.

• Arnold Marinissen Unter Wasser voor geluidssporen
• Gyorgy Ligeti Solo-Sonate: I. Dialogo, II. Capriccio
• Per Norgard Waves voor slagwerk
• Katharina Gross & Arnold Marinissen Waterspiegel I – IV
  -10902
  -725
  0
  boven 0
• Domenico Gabrieli (Gross/Marinissen) Ricercar Nr. 7 voor cello – elektro-akoestische variaties
• Peter Adriaansz nieuw werk voor cello en slagwerk
• Anthony Fiumara 92 Falls #4: A Note for James Tenney
• Jonathan Harvey Ricercare. Una Melodia voor cello en tape delay

Met eigen werken nodigen Katharina Gross en Arnold Marinissen je uit, mee te gaan op een muzikale reis door de wereldzeeën, in Galerie Marzee!

-10902 gaat over de Challenger-diepte, in de Marianentrog in de Stille Oceaan ten oosten van de Filippijnen, die in het jaar 1951 door de bemanning van het Engelse onderzoeksschip Challenger II werd ontdekt en opgemeten. De hoogste berg ter wereld, de Mount Everest in de Himalaya (8848 meter hoog), zou in de Challenger-diepte helemaal onder water verdwijnen.
-725 is de maximale diepte van de „Noorse Geul“ in de Noordzee, die een belangrijke rol speelt bij de waterverplaatsingen tussen de Noordzee, de Oostzee en de Atlantische Oceaan. Het zonlicht dringt onder water door tot een diepte van slechts 300 meter. Toch zijn er (vaak nogal griezelig uitziende) dieren die in een pikdonker deel van de zee, tussen 500 en 1500 meter onder de waterspiegel, zelf licht kunnen opwekken.
0 is de zeespiegel – en Marzee.
boven 0 verdampt water en wordt het nevel…

Klik voor meer informatie over de musici en hun projecten op Katharina Gross en  Arnold Marinissen.

CHAMBRE D´ECOUTE

Katharina Olivia Brand piano, stem
Verena Sennekamp cello, stem
Christian Kemper hobo, stem
met electonica, tv-toestellen en pistolen

<BEYOND INSTRUMENTS>

Het Duitse ensemble Chambre d’écoute presenteert in het programma ‘Beyond instruments’ veel recent werk (waaronder een stuk van onze landgenoot Michel van der Aa), maar ook een klassieker van Luigi Nono ‘… Sofferto onde serene …’ voor piano en tape. In dit programma ondernemen ze een strooptocht langs de grenzen van de traditionele instrumentopvatting. De klank van klassieke instrumenten wordt op de meest uiteenlopende wijze aangevuld en gemanipuleerd met onconventionele middelen. Verwacht naast elektronica en versterkte instrumenten een tv-toestel plexiglasschijven en pistolen.

• Walter Feldman *1965 Le sexe du noyé (le noyé 3) (1995) voor hobo en live-elektronica
• Martin Schüttler *1974 Soforterlös (2010) voor hobo, cello, piano, tv-toestel, plexiglasschijven en pistolen
• Michel van der Aa *1970 Oog (1995) voor cello en soundtrack

         pauze

• Michael Maierhof *1956 splitting 25.1 (2011) voor een speler op nylonsnaren en soundtrack
• Luigi Nono 1924-1990 …sofferte onde serene… (1976) voor piano en tape
• Mark Barden *1980 Chamber (2006/07) voor drie (ongeoefende) versterkte stemmen

Klik voor het uitgebreide programma met informatie over de stukken en componisten hier.

Pianiste Katharina Olivia Brand speelt moderne piano en hammerklavier. Ze studeerde aan het conservatorium in Karlsruhe en aan de Universiteit van California te Los Angeles. Ze verwierf diverse prijzen (waaronde Mini Alpert Feldman Award en het Outstanding Student Award van de UCLA Alumni Associatie. Ze treedt zowel solistisch als in kamermuziekensembles op. Ze is pianiste van het Ensemble Omega. Gaf recitals, masterclasses en voordrachten over historische uitvoeringspraktijk in Europa, Mexico en de USA. Momenteel is zij docente aan de universiteit van Heidelberg en in Graz.

Verena Sennekamp studeerde cello bij Aldo Parisot aan de Yale School of Music en bij Dmitri Ferschtman aan het conservatorium van Amsterdam. Ze sleepte prijzen in de wacht op de International New England Chamber Music Competition en het Europese Regio Cultuur Initiatief. Ze trad op op tal van internationale festivals voor hedendaagse muziek in Engeland, de VS, Duitsland, Zwitserland en Azië. Ze is medeoprichter van het Ensemble Omega. Ze maakte tourneeën naar Korea, gaf concerten in Carnegie Hall en in tal van andere grote concertzalen in de VS. Ze doceerde van 2005 tot 2007 aan de Yale School of Music.

De hoboïst Christian Kemper studeerde bij Martin Schie (Essen/Duisburg), bij Thomas Indermühle (Karlsruhe) en bij Peter Veale. Hij is lid van het Initiatief voor Nieuwe Muziek Suono Mobile en het Ensemble Omega. Hij gaf concerten met de ensembles SurPlus, Musikfabrik en Chronophonie. Hij trad onder meer op bij de Darmstädter Ferienkurse, op de Expo 2000, bij het Slowind-Festival in Ljubljana en bij June in Buffalo. Hij maakte concertreizen naar Zuid-Amerika, Zuidoost-Azië en de VS. Hij onderwees muziektheorie aan de conservatoria van Freiburg en Stuttgart en doceert muziektheorie aan het conservatorium in Karlsruhe.

RED, YELLOW & BOOGIE WOOGIE

Het MONDRIAAN KWARTET met GUUS JANSSEN

Jan Erik van Regteren Altena viool
Edwin Blankenstijn viool
Annette Bergman altviool
Eduard van Regteren Altena cello
Guus Janssen piano

Het Mondriaan Kwartet en de componist Guus Janssen brengen een hommage aan Piet Mondriaan in het programma ‘Red, Yellow & Boogie Woogie’. De aanleiding is een mooie Boogie Woogie van Guus Janssen. De schilder Piet Mondriaan hield van dansen, van muziek en vooral van jazz. Tijdens dit concert ziet u filmprojecties van Mondriaan-schilderijen. De projecties zijn gemaakt door Bert Koenderink en Hans Janssen. Naast het Mondriaan Kwartet hoort u Guus Janssen aan de piano.

 Wat mij bevalt in het werk van Mondriaan is het ontbreken van pathetiek. Op het eerste gezicht lijkt zijn werk zakelijk, maar bij nader inzien en vooral inzoomen blijkt er de lyriek te zijn, breekbaar als net bevroren water. Niet alleen het resultaat zelf telt, maar ook de weg erheen, waarbij ook slordigheid te pas komt. Guus Janssen

Voorafgaand aan het concert geeft een lezing door Hans Janssen. Hans Janssen is de hoofdconservator van het Haags Gemeentemuseum, het museum dat prat gaat op de grootste collectie werken van Mondriaan ter wereld.

Programma

• Lezing door Hans Janssen ‘Beleving’

         pauze

• Anton Webern (1883-1945) ‘Langsamer Satz’, 1905,  met een projectie van  ’Bos bij Oele’ van Piet Mondriaan.
• Guus Janssen (1951) ‘Café Society Downtown’, 2008, 3e strijkkwartet, opgedragen aan het Mondriaan Kwartet ter gelegenheid van hun 25ste jubileum.
• Jacob van Domselaer (1890-1960) ‘Proeven van Stijlkunst no. 4 en 5′ 1913-1916, bewerking van Guus Janssen voor piano en kwartet met een projectie van ‘Compositie no 2′ en ‘Gein Aquarel’ van Piet Mondriaan.
• Morton Feldman (1926-1987) ‘Structures’, 1951
• Guus Janssen, ‘Blue, Yellow and Red Notes’, 2011 voor strijkkwartet en piano met projecties van het befaamde ‘Victory Boogie Woogie’ van Piet Mondriaan.

Het Mondriaan Kwartet is opgericht in 1982. Het kwartet legt zich vooral toe op de uitvoering van 20ste eeuws repertoire. Regelmatig geeft het Mondriaan Kwartet opdrachten aan componisten. Meer dan honderd stukken werden speciaal voor het kwartet geschreven, onder anderen door Iannis Xenakis, Guus Janssen, Henry Brant, Diderik Wagenaar, Luca Francesconi, Takayuki Rai, Henny Vrienten, Neely Bruce en Paul Termos. Verder bracht het Mondriaan Kwartet wereldpremières van het Tweede en Derde strijkkwartet van de Amerikaanse componist George Antheil (1900-1959). Onder de door hen uitgebrachte cd’s bevindt zich de recent uitgekomen dubbel-cd ‘Cartoon/S&M’ van John Zorn, en de recent bij het 20-jarig jubileum uitgebrachte cd ‘The girlssss collection’ van Chiel Meijering (Basta nr. 30-9132-2).

Guus Janssen studeerde piano en compositie aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam. Als pianist, clavecinist trad hij op in verschillende bezettingen met musici van John Zorn tot Gidon Kremer. Sinds begin jaren tachtig leidt hij zijn eigen ensembles, van (piano) trio tot 11-tet en (opera) orkest. Als solist was hij te horen, primair in eigen composities en als improvisator op diverse internationale festivals. Daarnaast trad hij op met de meeste Nederlandse ensembles en bij diverse orkesten. Janssens composities reiken van pianomuziek en kamermuziek tot symfonisch werk. Zij werden naast wat werd gespeeld door de diverse Janssen-formaties, uitgevoerd door o.m. het Mondriaan Kwartet, het Nieuw Ensemble, het Radio Kamerorkest, het Concertgebouw Orkest en de Ebony Band met als solisten o.m. Eleonore Pameijer, Walter van Hauwe, Harry Sparnaay en Gerard Bouwhuis. Voor zijn werkzaamheden op het gebied van de jazz-en geïmproviseerde muziek ontving hij de Boy Edgar Prijs, 1981. Voor zijn compositorisch werk werd hij bekroond met de prestigieuze Matthijs Vermeulen Prijs, 1984.

7090
Bas Wiegers viool
Koen Kaptijn trombone
Nora Mulder piano

7090 brengt de muziekvoorstelling bas & koen & nora van de vermaarde Engelse “complexity” componist Michael Finnissy. Finnissy is de leermeester van tal van componisten van de jonge Britse generatie. Hij staat bekend om zijn tegendraadse eigenzinnigheid maar juist dat bracht hem grote internationale waardering. Hij doceert compositie aan de University of Southampton.

“bas & koen & nora” is een stuk over spelers, over hun voorkeuren, smaken, liefdes. Het is een concert waarin veel te zien en te beluisteren is. Bijvoorbeeld violen, vreemde hoeden, prachtige teksten van Paul van Ostaijen, trombones, Spaanse dansen, Ierse protestliederen, harmonium, Haydn strijkkwartetten die opnieuw in elkaar gezet zijn door een geflipte archeoloog, piano’s en een Egyptisch ballet. “bas & koen & nora” is als een variété zonder dat er veel gezongen wordt. Een cabaret waarin bizarre conflicten kunnen ontstaan tussen populair, vulgair, esoterisch of elitair entertainment, waarin alle vormen en bronnen speels over elkaar heen buitelen als jonge honden in een Tuin der Lusten: een muzikale ruimte vol betekenis, onzin en verwondering. Zie de trailer en een interview met Finnissy over de compositie en zijn opvattingen over muziek, theater en de complexiteit van schoonheid.

7090 haalt zijn inspiratie uit hedendaagse muziek, aleatorische en geïmproviseerde performances en oudere muziek. In 2007 produceerden het ensemble het alom toegejuichte “Béton Armé” met kamermuziek van Yannis Xenakis. Het trio werkt samen met andere musici, componisten, beeldend kunstenaars en klankontwerpers. Hun wijze van programmeren leidde tot hun eigen serie concerten, SNEAK 7090, in het Bethaniënklooster in Amsterdam. In het afgelopen seizoen werkte het trio samen met de componist/performer Michael Finnissy, de blazer Michael Moore en de componisten/improvisatoren van Field Ears. In samenwerking met het Orgelpark Amsterdam organiseerde ze het Xenakis Festival ter herdenking van het 10-jarige overlijden van deze componist en architect. Naast hun werk in 7090 werkten Bas, Koen en Nora samen met ensembles als MAE, Corkestra, het Nederlands Jeugd Strijk Orkest, het Nieuw Trombone Collectief, het Asko|Schönberg en het pianoduo Post & Mulder.

Bas Wiegers was als violist jaren lid van het Asko Ensemble. Daarnaast was hij te gast in verschillende ensembles, zoals het Schönberg Ensemble, het Ives Ensemble en het Remix Ensemble. Hij dirigeert met enige regelmaat het Asko|Schönberg Ensemble en was onder meer te gast bij Holland Symfonia, het Residentie Orkest, het Nederlands Philharmonisch Orkest, het Orkest van het Oosten, Amsterdam Sinfonietta, het Nieuw Ensemble, Cello-octet Amsterdam en Slagwerk Den Haag.

Koen Kaptijn is trombonist, componist en theatermaker. Hij speelt als vast lid in 7090, Nieuw Trombone Collectief, CLAZZ Ensemble, David Kweksilber Big Band, Liefdes Zegepraal, Splendor Amsterdam en zijn meest recente initiatief De Koene Ridders. Op freelance basis is hij regelmatig te zien en te beluisteren bij het Nieuw Ensemble en Asko|Schönberg.

Nora Mulder is uitvoerder van hedendaagse gecomponeerde en geïmproviseerde muziek op piano en cymbalom. Ze geeft solo-concerten en concerten met ensembles voor gecomponeerde muziek. Zij is vaste uitvoerende in de improvisatiegroepen Corkestra en Field of Ears en is regelmatig te gast in improvisatie projecten voor dans en muziek. Naast haar spel van concertante muziek op piano en cymbalom, onderzoekt zij alle mogelijkheden van het performen.  Zij speelt in theater- en dansvoorstellingen en werkt samen met acteurs, dansers, beeldend kunstenaars, dichters, filosofen en chef-koks.

SCHADUWEN

Stefanie Liedtke fagot
Bram van Sambeek fagot
Reinier van Houdt piano

Het programma werpt zijn licht op de donkere klanken van de fagot. Fluwelen hoogtes, maar ook langs elkaar schurende lijnen en een diepe klank, die je meeneemt naar de duistere kant van het bestaan in het werk van Goebaidoelina. ‘Diatonisch Reisen’ werkt met de ruimte van de galerie en maakt de compositie visueel en verrassend. ‘The Boogie Man’, die speciaal voor dit ensemble werd geschreven, is de soundtrack van een fictieve horrorfilm waarin de ‘boogeyman’ wordt afgeschilderd als een discomuziek-liefhebbende-maniac. Naast Hollywood filmmuziek diende discomuziek dan ook als een belangrijke inspiratiebron.
Verder hoort u twee componisten, die in hun werk uit hun spirituele ervaring putten en in hun composities elk vanuit hun eigen achtergrond een enorme diepgang bereiken. Yun schept vanuit het taoistische gedachtegoed. Scelsi’s Bot-Ba “An Evocation of Tibet With its Monasteries” is een van de stukken waarmee Scelsi zich volgens eigen zeggen van een mentale inzinking herstelde, door zich te realiseren dat alles wat hij zocht al in één klank besloten ligt.

Sofia Goebaidoelina *1931
Duo Sonate voor 2 fagotten (1977)
Piet Jan van Rossum *1966
Acht (2008), piano
Christoph Maria Wagner *1966
Diatonisch Reisen (2003/2004) voor 2 fagotten en piano
Giacinto Scelsi 1905-1988
Bot-Ba Deel 1 (1952), piano
Michiel Mensingh *1975
Boogie Man (2009) voor 2 fagotten en piano. Wereldpremiere**
** in opdracht gecomponeerd voor dit ensemble

Bram van Sambeek is solo-fagottist van het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Daarnaast is hij heel actief in verschillende kamermuziek-ensembles, waaronder het Schulhoff Trio en het Blazers Kamer Collectief. Verder speelde hij met onder anderen Marieke Schneemann, Alexei Ogrintchouk, Folke Nauta en Izhar Elias. Met beide ensembles maakte hij cd-opnames. Bram van Sambeek speelde op kamermuziekfestivals als het Delft Chamber Music Festival, het Orlando Festival en het Oxford Chamber Music Festival. Tijdens zijn studie behaalde hij eerste prijzen op het Prinses Christina Concours en de nationale finale van de Stichting Jong Muziektalent Nederland (SJMN). In 1999 werd hij door de SJMN uitgeroepen tot Muziektalent van het jaar. In 2009 werd hem de Nederlandse Muziekprijs toegekend, de belangrijkste staatsprijs voor muziek.

De fagottiste Stefanie Liedtke is zowel gespecialiseerd in hedendaagse als in oude muziek. Zij studeerde aan conservatoria in Duitsland (Stuttgart, Freiburg) en in Nederland (Rotterdam en Utrecht) muziek met de hoofdvakken fagot en blokfluit. Als eerste fagottiste werkte ze onder meer bij het Nederlands Ballet Orkest en kamerorkest Camerata in Athene. Stefanie speelt regelmatig als soliste op festivals in binnen- en buitenland. Zij maakte deel uit van het Xenakis Ensemble en speelt nu bij Insomnio het Wervelwind Ensemble en de Ostravska Banda. Tevens is zij oprichter van de twee kamermuziek ensembles Trio Kassandra en Palmós. Met Palmós nam zij in 2009 een cd op met solo- en duowerken. Stefanie treedt op met verschillende barokensembles waaronder Eik en Linde. Tevens werkt ze regelmatig mee aan het maken en uitvoeren van muziektheater producties voor kinderen.

Reinier van Houdt studeerde piano aan de Liszt-Akademie in Budapest en Het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.  Hij gaf premières van werk van Robert Ashley, Alvin Curran, Maria de Alvear, Charlemagne Palestine,  Francisco López, Kaikhosru Shapurji Sorabji, Scanner, Jerry Hunt, Yannis Kyriakides, Giacinto Scelsi ea. Hij werkte met componisten als John Cage, Luc Ferrari, Alvin Lucier, Olivier Messiaen, met theatergezelschap Hotel Modern, andcompany&Co, Leine & Roebana en is medeoprichter van ZOOGDIER – een muziektheater-gezelschap waarmee hij drie voorstellingen maakte. Daarnaast is hij één van de drijvende krachten achter  Ensemble MAE en is hij pianist in het Ives Ensemble. Hij speelde op podia als de Knitting Factory New York, Queen Elizabeth Hall London, DOM in Moskou, Setagaya Gallery Tokyo, Paradiso Amsterdam, Apollohuis Eindhoven, de New Library in Alexandrië Egypte, Mills College Oakland, Music Gallery Toronto, HAU in Berlin en Kunstraum Düsseldorf. Reinier van Houdt is vooral gefascineerd door de zaken die niet in een partituur te vangen zijn: klankkleur en timing – de punten waar interpreteren raakt aan improviseren. Hij verwierf zich - dwars door genres, stijlen en scholen heen – een bijzonder repertoire, dat steeds tot stand kwam vanuit een persoonlijke zoektocht; zij het uit samenwerkingen met componisten, uit speurwerk in archieven, uit het ‘componeren’ en ‘ensceneren’ van concertprogramma’s of uit een onconventionele studie van de klassieken.

HELEEN HULST en GERARD BOUWHUIS
met MARTIJN PADDING
een programma met en rond LOUIS ANDRIESSEN

We openen met een programma rond onze nationale trots Louis Andriessen. Zijn brede oeuvre bestrijkt welhaast alle muzikale genres en kenmerkt zich door een filosofische inslag, het overschrijden van de grenzen tussen genres en een voortdurende dialoog met de traditie. Vandaag hoort u werk voor viool en piano, een door hem zeer geliefde bezetting. Het wordt vertolkt door de vrolijke pianoleeuw Gerard Bouwhuis en de gepassioneerde avant-garde violiste Heleen Hulst. Ze zullen werk van Louis Andriessen zelf en een aantal van zijn absolute favorieten ten gehore brengen.

Louis Andriessen *1939
Image de Moreau (pianosolo, 1999)
Remembering that sarabande (altviool en piano, versie 2011)
Tuin van Eros (versie voor viool en piano, 2003)
La Voile de bonheur (viool en piano, 1966/1971)
John Cage 1912-1992
Six melodies (viool en piano, 1950)
Martijn Padding *1956
Mordants (viool en piano, 2002)

Citaten van Cages ‘Six melodies’ klinken in Andriessens ‘Writing to Vermeer’. Het energiegeladen ‘Mordants’ van zijn leerling Martijn Padding is volgens Andriessen een absoluut meesterwerk. ‘Mordants’ en ‘Remembering that sarabande’ werden geschreven voor het duo Hulst/Bouwhuis. Van dit laatste werk hoort u de wereldpremière.

Louis Andriessen en Martijn Padding zullen zelf aanwezig zijn. U hoort hen aan de piano en kunt toelichtingen verwachten.

De pianist Gerard Bouwhuis is gespecialiseerd in eigentijds repertoire. Hij geeft recitals en is een veelgevraagd solist bij bijna alle gerenommeerde ensembles en orkesten in Nederland. Hij was als solist betrokken bij uitvoeringen met o.a. het Schönberg Ensemble, de Ebony Band, het Nederlands Blazersensemble en het Radio Kamerorkest met dirigenten als Reinbert de Leeuw, Peter Eötvös en Emilio Pomarico. In de loop van zijn carrière heeft Gerard Bouwhuis veel componisten geïnspireerd nieuw werk voor hem te schrijven, onder wie Louis Andriessen, Cornelis de Bondt, Rob Zuidam, Guus Janssen en Huib Emmer. Als solist maakte hij tournees door Noord- en Zuid-Amerika, Canada, Japan en Australië.

Heleen Hulst  studeerde viool bij Vera Beths aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Als  soliste speelde zij onder andere bij het Radio Symfonie Orkest, het Robert Schumann Kammerorchester en London Sinfonietta. Verder speelt zij regelmatig met het Schönberg Ensemble, Asko en Nieuw Ensemble. Zij nam in 1995 en 1997 deel aan het muziekfestival in Tanglewood waar zij beide keren de prijs voor “outstanding violinist” ontving. Met Gerard  Bouwhuis vormt zij sinds 1997 een duo en samen richtten zij Nieuw Amsterdams Peil op, een groep die zich toelegt op de kamermuziek van de 20ste en 21ste eeuw. In China speelt zij momenteel met het Nieuw Ensemble de geavanceerde 4-toons stukken van onder andere Ferneyhough en Grisey.

Luister alvast naar Paddings ‘Mordants’ door Hulst/Bouwhuis