Concert 17 maart 2019 om 16 uur

Galerie Marzee, Lage Markt 3, Nijmegen

Wegens familieomstandigheden kan de hoorn-recital van Christine Chapman niet doorgaan.

Vol trots bieden wij nu een voorproefje van het spectaculaire Stockhausenfestijn in juni a.s. in Amsterdam waar gedurende een driedaagse marathonsessie grote delen van Stockhausens aus Licht uitgevoerd zullen worden door een keur van  jonge musici uit de hele wereld. Voor dit evenement zette het Koninklijk Conservatorium in Den Haag in samenwerking met de Stockhausen Stiftung für Musik, het Holland Festival en De Nationale Opera een speciale master op voor studenten die zich wilden specialiseren in de muziek van Karlheinz Stockhausen.

U hoort en ziet een selectie uit deze productie door een internationaal keur van 6 trompettisten en een contrabassist, die bij deze performance een creatief gebruik zullen maken van de ruimtelijke en akoestische mogelijkheden van Galerie Marzee. En ook ziet u onze lokale trots, Marco Blaauw, een docent van de uitvoerenden en een van de drijvende krachten achter dit festijn.

STOCKHAUSEN aus LICHT
Selecties voor trompetten, contrabas en elektronica

Chloë Abbot – trompet
Jerome Burns – trompet
Katie Clark – trompet

Christopher Collings – trompet
Valentin François – trompet
Elisabeth Lusche – trompet
Louis van der Mespel – contrabas

Hebben u en uw bekenden geen tijd om het  hele festijn in Amsterdam van drie dagen met meer dan 15 uur muziek (à raison van €321 per persoon) in Amsterdam bij te wonen of twijfelt u nog, kom dan voor €18 per persoon naar naar ons voorproefje.

Als u een abonnement heeft is uw reservering gegarandeerd. Zo niet, dan kunt reserveren door het bedrag van €18 over te maken op banknummer NL78 INGB 0000 6517 17  ten name van Stichting Moderne Muziek Nijmegen. Reserveringen worden in volgorde van binnenkomst in behandeling genomen.

PROGRAMMA

Michaels-Ruf voor 4 trompetten nr. 48 1/2 (1978)
uit Donnerstag aus LICHT

Eingang und Formel nr. 48 (1978)
uit Donnerstag aus LICHT
Jerome Burns

 Pietà
voor Flügelhorn  nr. 61 1/2 (1990)
uit Dienstag aus LICHT
Valentin François

Halt
met 7. Station und Himmelfahrt nr. 2 ex 48 (1978)
uit Donnerstag aus LICHT
Jerome Burns, trompet ; Louis van der Mespel, contrabas

PAUZE

 Trompete
uit Mittwoch aus LICHT (1995)
Elisabeth Lusche

Oberlippentanz
voor piccolo-trompet nr. 53 (1983)
uit Samstag aus LICHT
Chloë Abbott

 Aries
voor trompet en elektronische muziek  nr. 43 1/2 (1975-77)
uit SIRIUS
Christopher Collings

Michaels-Abschied
voor 5 trompetten nr.50 3/4 (1980)
uit Donnerstag aus LICHT
Aus LICHT trompetten

 

Over Stockhausen en aus LICHT

De controversiële gelauwerde en verguisde Duitse componist Karlheinz Stockhausen (1928–2007) is een van de meest prominente en innovatieve vertegenwoordigers van de 20e eeuwse muziek. Hij componeerde tussen 1977 en 2003 een cyclus van 7 opera’s onder de naam LICHT : de zeven dagen van de week, waarin drie archetypische karakters Michael, Lucifer en Eva gedurende de zeven dagen van de week verschillende culturen vertegenwoordigen. De inspiratie was zijn joods-christelijke achtergrond, de Japanse cultuur en het boek Urantia. De impact van zijn opera’s is enorm en tal van scene’s zijn ook buiten de wereld van de opera bekend, zoals zijn ‘Helikopter Strijkkwartet’ waarin een strijkkwartet in vier verschillende helicopters speelt, en de muziek gesynchroniseerd door luidsprekers naar de concertzaal overgedragen wordt. Stockhausens invloed overschrijdt de reguliere avant-garde muziek en grenst aan jazz (Miles Davis), rock (Frank Zappa) en zelfs pop. Zijn gezicht staat op de cover van Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band.

Over de musici

Chloë Abbot behaalde haar bachelor en master diploma (2015) aan de Guildhall School in Londen en studeert nu aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Marco Blaauw. Ze werkte met tal van internationale ensembles. In 2018 gaf ze premières bij de Darmstadt Ferienkurse. Ze was een Britten-Pears Young Artist in 2014 en 2017. Ze is de eerste vrouwelijke trompettist die gearrangeerd werd voor Stockhausens Licht-cyclus.

De Amerikaanse trompettist Jorome Burns studeerde als bachelor summa cum laude af in trompet aan SUNY Purchase’s Conservatory of Music en behaalde zijn master in klassiek trompet aan de Manhattan School of Music. Naast zijn studie van Stockhausen transcribeert hij metal guitar solo’s en incorporeert het resultaat in verschillende vormen van vrije improvisatie.

Katie Clark is een Canadese trompettiste die momenteel studeert in het Advanced Performance programma aan het Bard College Conservatory in Annadale-on-Hudson, NY. Ze behaalde haar Bachelor en Master (2016) aan the Western University in Canada. Ze ontving de Bruce and Helen Mills Instrument Award en de Helen Mills Instrument Award in London, ON  en de Fred C. Bacon Bursary Award (Brampton, ON).

De trompettist Cristopher Collins (Solingen 1992) behaalde zijn Bachelor aan de Hans Eisler Hochschule für Musik in Berlijn, waar hij werkte met de Deutsche Oper, Kammerakademie Potsdam en de Berlijnse afdeling voor filharmonische educatie. Momenteel studeert hij bij Marco Blaauw aan de Master aus Licht aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Hij was voorheen lid van Studio Musikfabrik, waar hij optrad in het Donaueschingen Muziek Festival en de Darmstädter Ferienkurse.

Valentin François is een veelzijdige Franse trompettist, die actief is in heel Europa. Hij behaalde zijn master in 2017 aan de Hochschule voor muziek in Luzern waar hij een sterke affiniteit ontwikkelde voor hedendaagse muziek. Hij nam deel aan de Darmstädter Ferienkurse, trad op in het KKL Luzern, de Elphilharmonie Hamburg, de Berliner Philharmonie, en de Philharmonie de Paris. Sinds 2017 studeert hij bij Marco Blaauw in de master aus Licht aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.

De trompettiste Elisabeth Lusche is gespecialiseerd in de uitvoering van hedendaagse muziek. Ze komt uit Auburn, Alabama en behaalde ze haar bachelor in trompet aan de Bienen School of Music aan de Northwestern University in Evanston, IL. Momenteel studeert ze bij Marco Blaauw aan de master aus Licht aan het Koninklijk Conservatorium. Elisabeth is tevens improvisator en speelde met verschillende improvisatie-ensembles waaronder het in Den Haag gebaseerde Oktopus Connection Redutch.

Na de ontdekking van de contrabas op de middelbare school ontwikkelde Louis van der Mespel onmiddellijk een affiniteit met dit instrument en werd eerste bassist en solist in het Nationale Jeugd Orkest van Nieuw-Zeeland. Hij studeerde in Wellington, verhuisde in 2015 naar Nederland en behaalde zijn tweede bachelor aan het Koninklijk Conservatorium. In Europa treedt hij veelvuldig op met orkesten en ensembles in Nederland en België waaronder Sinfonia Rotterdam, het Antwerp Symphony Orchestra, het Holland Symphony Orchestra, Ars Musica en het Noord Nederlands Orkest.

 

 

Reinier van Houdt Piano; 17 februari

Galerie Marzee – Lage Markt 3 – Nijmegen; 16 uur


REINIER VAN HOUDT

piano

 .
Programma
 .

Luc Ferrari (1929-2005)  36 Enfilades (piano & tape) (1985)

pauze

Alvin Curran (1938 – )  Dead Beats (2018)

LUC FERRARI : 36 ENFILADES
Luc Ferrari was een van de meest avontuurlijke componisten uit Frankrijk. Hij pionierde vele hybride muzikale vormen zoals hoorspelen, fieldrecordings, muziektheater, ‘oorcinema’, andere narratieve vormen waarin soundscapes, theatrale interventies, improvisaties, dagboekelementen een grote rol spelen.  Begonnen als musique concrète wonderkind verliet Ferrari eind jaren 50 de beroemde elektronische studio van Pierre Schaeffer om zelf thuis een radicaal nieuwe muziekpraktijk te ontwikkelen. Kort gezegd was zijn ideaal dat mensen geluidsopnamen zouden gaan maken van hun leven als aandenken, zoals men dat al langer met ‘kiekjes’ placht te doen. Ferrari’s veelzijdigheid en afkeer van gewichtigheid maakte hem een nogal onderschat componist. Hij was geïnteresseerd om werk te maken dat zo persoonlijk was dat het weer anoniem werd.
In 36 Enfilades verkent en repeteert een pianist een dossier van gevonden muzikale voorwerpen. Hij gaat door een stapeltje schetsen, onderwijl een geluidsband aan- en uitzettend waarop een anonieme componist clues heeft achtergelaten. De pianist probeert iets te reconstrueren van een ‘tune’, een soort ringtone, maar onderweg speelt de band hem ook voortdurend zijwegen en dwaalwegen toe: synthesizer-passages, telefoongesprekken, heimelijke opnamen, fieldrecordings. Het geheel mondt uit in een onmacht, waarin een luide drone het geluidsbeeld openbreekt en band en piano niet meer van elkaar zijn te onderscheiden.

ALVIN CURRAN : DEAD BEATS
Alvin Curran was met oa Fredric Rzewski oprichter van Musica Elettronica Viva, een experimenteel gezelschap dat improviseerde, componeerde en zelf elektronische instrumenten bouwde.
In 2018 schreeft Curran Dead Beats voor Reinier van Houdt. Dead Beats (letterlijk: zij die platzak zijn) is een armeluis’ muziek – minimaal, uitgekleed maar nooit desolaat. Het boort juist de bizarre rijkdom aan van materiaal dat of slechts melodie,slechts harmonie, ritme of patroon is.
Er zijn ‘dead beats’, die iedere herinnering aan populaire muziek achterlaten op een wijdse vlakte van lege tijdsduur.
Er zijn harmoniën die worden getest in windtunnels, dan georganiseerd in koraalriffen die het oor schipbreuk laten leiden.
Er zijn melodiën of obsessieve ritmes. Er zijn arpeggios die worden vervormd door mathematica, melodieflarden en chotische uitbarstingen.
“All brought together in the black box of radical democracy, the piano

.
Reinier van Houdt werkte al in zijn jonge Jaren met bandrecorders, radio’s en verschillende snaaarinstrumenten. Hij studeerde piano aan de Liszt-Akademie in Boedapest en aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Hij ontwikkelde een fascinatie voor zaken die niet in een notatie te vangen zijn: klank, timing, ruimte, lichamelijkheid, geheugen, ruis en omgeving – alle zaken die zich ontrekken aan compositie, interpretatie en improvisatie. Hij verwierf een bijzonder repertoire, dat steeds tot stand kwam vanuit een persoonlijke zoektocht; hetzij uit samenwerkingen met componisten, uit speurwerk in archieven, uit het componeren en ensceneren van muziek performances of uit een onconventionele studie van de klassieken.

Naast zijn eigen muziek gaf gaf hij premières van werk van Robert Ashley, Alvin Curran, Kaikhosru Sorabji, Francisco López, Charlemagne Palestine, Yannis Kyriakides, Maria de Alvear, Jerry Hunt, Michael Pisaro en Walter Marchetti. .  Ook werkte hij John Cage, Alvin Lucier, Luc Ferrari, Peter Ablinger en Christian Marclay.  Reinier van Houdt speelt in Current 93, dat onlangs een album uitbracht in samenwerking met Nick Cave, John Zorn en Antony Hegarty.  Ook is hij één van de drijvende krachten achter experimenteel muziek-collectief MAZE.

Hij speelde op de meest uiteenlopende podia als The Roulette & the Issue Project Room in New York, San Ildefonso Mexico City, Café Oto en Queen Elizabeth Hall in London, DOM in Moscow, Setagaya Gallery Tokyo, Paradiso Amsterdam, Apollohuis Eindhoven, the New Library in Alexandria Egypte, REDCAT en the Wulf in Los Angeles, Mills College Oakland, Non Event Boston, Kuryokhin Center in St Petersburg, Trafo Budapest, Nuits Nomadiques in Paris, Brut in Wien, HAU and Volksbühne in Berlin, Empty Gallery Hong Kong, Tramway Glasgow and Klangraum Düsseldorf. En hij trad onder meer op in festivals als CTM Berlin, Meltdown London, Angelica Bologna, Holland Festival, Warsaw Autumn, Incubate Tilburg, UNSOUND Poland, Primavera Barcelona, November Music Den Bosch.