Jaarprogramma 2026–2027

zondag 11 oktober 2026

Programma

Morton Feldman – Why Patterns? (1978)
Jean-Luc Fafschamps – For Morton Feldman (2025)
David Fennessy – Bones (2026)

In 1978 componeerde Morton Feldman ‘Why Patterns?’, een eerste van drie stukken voor fluit, piano en glockenspiel. In deze zeldzame instrumentale combinatie heeft elk instrument een precies gedefinieerde klankidentiteit en fysieke speelwijze waarbij totaal verschillende patronen samensmelten tot een harmonieus klinkend, psychedelisch klankuniversum. Tijd en gelijktijdigheid smelten samen. 

Het Collectief vroeg de componisten David Fennessy en Jean-Luc Fafchamps die beide een sterke affiniteit hebben met Feldmans werk, om nieuwe stukken voor deze bezetting te creëren. 

Fafchamps slaagt er in de eenvoudige Weberniaanse patronen waaruit Feldmans muziek opgebouwd is te transformeren tot bouwstenen voor een groot aantal stijlen en vormen die, ondanks hun schijnbare onverenigbaarheid, samen een coherent en volstrekt origineel geheel vormen. 

De Ierse componist David Fennessy zegt over zijn compositie “Bones” is verwant aan een ander recent werk van mij, Blood, in die zin dat het gebruikmaakt van een bestaande uitvoering van een muziekstuk dat ik vervolgens op de computer uitrek om de harmonische en melodische implicaties te benadrukken.

Het Collectief is een kamermuziekensemble dat in 1998 in Brussel werd opgericht. Door consequent met een vaste kern van musici te werken, bouwde de groep een intrigerende eigen sound op, gekenmerkt door een heterogene mix instrumenten. In zijn repertoire keert Het Collectief terug naar de roots van het modernisme: de Tweede Weense School. Vanuit deze basis worden zowel de grote twintigste-eeuwse composities als de allernieuwste experimentele stromingen verkend.

zondag 8 november 2026

Programma

Luciano Berio – Sequenza No.12 (1997) voor fagot solo 
Siebe Visser – Uilen Serenade (2024) trio 
Fyodor Druzhinin – Sonata voor altviool (1959)
Stefanie Liedtke – Heart beat (2024) + improvisatie trio 
Dimitri Shostakovich Sonata op 147 (1975) 1-2 delen, trio arrangement 
Kaija Saariaho Fall (1991) Harp solo en electronics 
Kristján Steinn Kristjánsson – Nieuwe compositie (2026), eolische harp IJsland in samenspel met trio (Long Distance Touchlab).

Het programma begint met Berio’s sequenza voor fagotsolo. Dit virtuoze stuk dient ‘zonder adem’ gespeeld te worden. Deze haast onmogelijke opgave voor een stuk van 18 minuten kan enkel met circulaire ademhaling overwonnen worden.  Het klinkt dan soms als een meditatie en dan weer als een gevecht.

Shostajovich’s op. 147 werd oorspronkelijk geschreven voor altviool en piano. Het is zijn laatste compositie dat hij vlak voor zijn dood schreef. Een recencent van de Izvestia schreef dat de muziek  was als “de catharsis in een tragedie; leven, strijd, overwinning, zuivering door het licht, uitgang naar onsterfelijkheid.”

Het idee van Kristján Steinn Kristjánsson is om een eolische harp te bouwen die in de IJslandse natuur wordt geplaatst en, afhankelijk van natuurlijke invloeden, telkens anders zal klinken. Het geluid van deze harp wordt live naar de concertzaal gestreamd, waar het trio ermee samenspeelt. Daarbij worden videobeelden van de omgeving in IJsland getoond, zodat het publiek de natuurlijke context van het instrument kan ervaren. Dit wordt mogelijk gemaakt door het het project Touchlab. Met dit systeem is synchroon samenspel mogelijk over afstanden van meer dan duizend kilometer. Zo heeft het trio concerten in Nederland gegeven waarbij collega’s vanuit hun thuisbasis in Hongarije meespeelden. 

zondag 20 december 2026

Foto Heather Pinkham

De kerstconcerten van Ralph van Raat zijn sinds jaar en dag een hoogtepunt in ons programma. Traditiegetrouw zet hij de ‘Johannes’-achtige traditie voort met een biënnale, ditmaal dus weer een integrale uitvoering van Messiaens Vingt Regardseen muzikale uitputtingsslag van ruim twee uur in vreugdige kerstsfeer en natuurlijk met stemmige verlichting, verwarmende Glühwein en voedende soepen. De afgelopen jaren waren Ralphs concerten steeds uitverkocht. Wilt u zeker zijn van een plaats neem dan snel een abonnement of word donateur van de stichting.

Ralph van Raat is al vanaf zijn 14e jaar volledig gefascineerd door de klassieke muziek van de twintigste eeuw. Alhoewel zijn repertoire van Bach tot Bartók loopt, ligt het zwaartepunt op componisten van Debussy, Bartók en Ives tot hedendaagse meesters. Zijn doel is het publiek te overtuigen van de immense schoonheid en veelzijdigheid van de muziek van onze tijd met solo-recitals, lezingen met pianospel, concertoptredens, CD-opnames en bijzondere projecten. In 2003 kreeg hij de titel Steinway Artist en voegde zich daarmee bij het exclusieve groepje pianisten waartoe onder meer Vladimir Horowitz, Martha Argerich, Alfred Brendel, Lang Lang en Keith Jarrett behoren. Sinds 2006 heeft hij een exclusief contract met Naxos waar inmiddels meer dan 30 opnames van hem verschenen.

zondag 17 januari 2027

Een nieuwe productie met werk op het kruispunt van hedendaagse muziek, vokale polyfonie en improvisatie. 

Foto Milagro Elstak

Programma

Charles Mingus – Eclipse (1944-45) 
Andriessen – Suite        
Improvisatie
Bodytalk Rianne Wilbers (2024)

Pauze

Anthony Fiumara – Belonging (2022) 
Improvisatie 5 min
Oded  Geizhals – Autumn Report (2000)
Yannis Kyriakides – Ode to Man (2017)
Trio Aca Seca  – La Niña (2006)

Storm in a Jar is een a cappella-groep van vier toegewijde vocalisten: Sterre Konijn, Michaela Riener, Rianne Wilbers en Fanny Alofs. Ze zingen zowel hedendaagse muziek als klassieke werken en werken samen met partners zoals Silbersee, HIIIT, Het Muziek, Ereprijs, RPhO en de Maya Fridman Stichting. Het Ensemble creërt zijn eigen nieuwe concertbelevingen. Ze zingen, bespelen instrumenten en arrangeren. En ze improviseren spontaan.

zondag 21 februari 2027

Yaron Deutsch en Florentin Ginot, twee internationaal gerenommeerde en uitzonderlijke figuren in de hedendaagse muziekwereld, zullen zowel solo als als duo op. Hun veelzijdige werk en uitmuntende expertise als vertolkers van hedendaagse muziek maken hen zeer gewilde vertegenwoordigers van de muziekwereld. In dit programma combineren zij hun liefde voor hedendaagse muziek met een tijdloze visie. Door middel van improvisaties leiden ze terug naar de barokperiode en presenteren ze de composities in een nieuwe context. Ginot spreekt van “botsingen” tussen werelden, waardoor het publiek de complexe melodische en harmonische uniciteit van barokwerken kan herontdekken en tegelijkertijd een hernieuwde verbinding met het heden kan ervaren.

Programma

Clara Iannotta – No longer navigating by a star (2022), contrabas en elektrische gitaar
Heinrich Ignaz Franz Biber – excerpt from Sonata No.2 voor viool en continuo, arrangement voor contrabas en elektrische gitaar
Improvisatie voor contrabas en elektrische gitaar
Klaus Lang – Chanson lointaine et douce (2022), elektrische gitaar
Heinrich Ignaz Franz Biber – excerpt from Sonata No.2 voor viool en continuo, arrangement voor contrabas en elektrische gitaar 
Rebecca Saunders – Fury (2005), contrabas
Klaus Lang – nieuw werk (2026 wereld première), elektrische gitaar en contrabas

Yaron Deutsch heeft niet alleen naam gemaakt als oprichter van Ensemble Nikel (dat jaren geleden optrad tijdens “open music”) maar heeft ook opgetreden met topensembles van Musikfabrik tot Klangforum Wien, en als solist met orkesten zoals het SWR Symphony Orchestra, het RSO en het Los Angeles Philharmonic, 

Florentin Ginot, sinds 2015 lid van het internationaal gerenommeerde ensemble Musikfabrik, heeft een nieuw repertoire voor zijn instrument ontwikkeld in nauwe samenwerking met componisten als Georges Aperghis, György Kurtág, Rebecca Saunders en Helmut Lachenmann. Hij trad onder meer op als solist bij de Berliner Philharmonie, Kölner Philharmonie, Cité de la Musique in Parijs.

zondag 14 maart 2027

Foto Maarten van der Kamp

De Italiaanse componist Scelsi zag klank als iets dat voorafgaat aan de mens: de componist is eerder een medium dan een maker. Geïnspireerd door de Oosterse filosofie werd hem steeds duidelijker dat de ware muziek in de klank zelf te vinden moest zijn. Zijn jarenlange speurtocht naar de essentie hiervan leidde naar een muziek die steeds ritualistischer werd. 

In 6 soli duiken de musici in de wereld van resonantie en energie en verkennen ze de uitersten van de klanken van hun instrument. Er wordt gegromd, gekreund, geschreewd en gesist. De bassist voert een rituele dans uit, bezweringen worden uit de piano gehamerd en “In nomine Lucis” horen we tenslotte de klank als oerprincipe. Dit is muziek die niet beluisterd wil worden, maar ervaren.

Programma

Mantram (1987) voor contrabas
Ko-Tha (1967) voor contrabas
Uit Canti del Capricorno (1962-1972)
   – nr. 1 voor stem en piano
          – nr. 2 voor stem en contrabas
Cinque Incantesimi (1953) voor pianosolo
CKCKG (1967) voor stem en mandoline
Manto I, II en III (1967) voor altvioolsolo
In nomine lucis (1974) voor ensemble

zondag 18 april 2027


Het Anzû Quartet is opgericht in 2020 en bestaat uit leden uit de New Yorkse avant-garde scene. Het kwartet bestaat onder meer uit Ken Thomson (klarinet) die jarenlang bij Bang On A Can All-Stars heeft gespeeld, Olivia De Prato (viool) en Karl Larson (piano).

Een centraal element in het repertoire van Anzû en de oorsprong van het kwartet, is Olivier Messiaens “Quatuor pour la fin du temps”, een meeslepende ervaring voor zowel publiek als uitvoerder. Gecomponeerd en in première gebracht in een nazi-krijgsgevangenenkamp in 1941, blijft Messiaens kwartet een krachtige en relevante uitdrukking van menselijke veerkracht en geloof in tijden van onzekerheid en wanhoop. Sinds de oprichting in 2020 heeft het Anzû Quartet dit monumentale werk uitgevoerd in New York City, Berlijn, Klaipeda (Litouwen) en Split (Kroatië). 

Verder spelen ze onder meer “to…serenity” van de Iraanse componiste Aftab Darvishi. Zij liet zich liet inspireren door de sorna, een traditioneel Perzisch houtblaasinstrument dat vooral gebruikt wordt tijdens feestelijke ceremonies. De voortdurende cadans van zowel de klarinet als de overige instrumenten refereert zijdelings aan dit oosterse dansritueel.

Programma
Aftab Darvishi – To… Serenity (2022)
Mario Diaz de Leon: –Tree of Life (2024)
pauze
Olivier Messiaen – Quatuor pour la fin du temps (1941)

Zondag 12 april 2026 om 16:00 uur

Concerten door musici van het befaamde Keulse ensemble MUSIKFABRIK zijn sinds jaar en dag een hoogtepunt in ons programma. Als slot van dit seizoen hoort u drie solisten van dit ensemble in een heel bijzondere bezetting met werken voor sprekende musici: de tubaspeler Maxime Morel, de hoorniste Christine Chapman en de violiste Sara Cubarsi. Verwacht tal van bijzondere instrumenten waaronder een tromba marina en twee alpenhoorns, en een keur van improvisaties verspreid door de ruimte.

Op het programma staan werken van Jacques Rebotier en Maxime Morel met improvisaties in de ruimte

Jacques Rebotier
Brève n°14: Amours toujours. Voor trombone.
Improvisatie voor hoorn en viool.
Brève n°17 Pourquoi tu m’aimes plus ? Voor tuba.
Brève n°1 Apollinaire ? Voor tromba marina.
Trio-Improvisatie.
Solo-improvisatie.
Toelichtingen.
Maxime Morel
L’Albatros. Duo-versie voor elektrische viool en vervormde tuba. (première)
Trio-improvisatie.
Jacques Rebotier
Brève n°4 Litanie des points cardinaux. Voor viool.
Brève n°19 : Reviens ! Voor twee alpenhoorns.

Jacques Rebotier (1947*) is een Franse schrijver, dichter, componist, uitvoerend kunstenaar en regisseur. Als componist schrijft hij vrije, expressieve muziek, vaak gekoppeld aan de tekst of neigend naar instrumentaal theater. Spelen met taal, vorm en klank kenmerken zijn werk.

Zijn Brèves voor sprekende musici zijn 66 korte solo’s voor verschillende instrumenten. De musici spelen de rol van acteurs en voeren partituren uit die tevens gesproken partituren zijn. Ze worden vaak samengevoegd tot voorstellingen, concerten, publieke interventies, tentoonstellingen en performances. De “pioniers” van de Brèves zijn Gérard Buquet, Frédéric Stochl en Gaston Sylvestre. Sindsdien zijn ze uitgevoerd door talloze musici en ensembles: 2E2M, Ensemble Intercontemporain, Ars Nova, Aleph, Court-circuit, Sillages en Contrechamps.

Maxime Morel, studeerde aan het Conservatorium van Lille bij Gabriel Capet en zette zijn studie tuba, kamermuziek en vrije improvisatie voort aan het Conservatorium van Parijs, onder andere bij Gérard Buquet. Maxime heeft opgetreden met vele Franse nationale orkesten en is lid van talloze groepen zoals Muzzix, Le Balcon, Spat’Sonore, en trad veelvuldig op met voQue/rebotier. Als lid van Le Balcon speelde hij mee in Donnerstag, Samstag en Dienstag aus LICHT van Karlheinz Stockhausen, en in de geïmproviseerde opera Au cœur de l’océan

© Hans Fahr

De hoorniste Christine Chapman rondde haar muziekstudies af aan de Universiteit van Michigan en de Universiteit van Indiana. Als lid van Ensemble Musikfabrik kreeg Christine nu de kans om direct samen te werken met tal van de grootste hedendaagse componisten, waarbij ze werken van onder andere Karlheinz Stockhausen, Wolfgang Rihm, Peter Eötvös, Rebecca Saunders en Georg Friedrich Haas in première bracht en uitvoerde. De ervaring van het ‘out of the box’ optreden, zoals met de muziek van Harry Partch, La Monte Young, Sun Ra of Mouse on Mars, is de drijfveer van haar werk.

@ Janet Sinica

De violiste Sara Cubarsi werd geboren in Barcelona. Ze trad op als solist en kamermusicus, en ook als performer-componist in de Verenigde Staten en Europa. Als violiste richt ze zich vooral op hedendaagse muziek, maar ze verkent daarnaast graag een breed scala aan stijlen en praktijken – van oude muziek op barokviool tot heavy metal op elektrische viool.

© Janet Sinica

Voor haar verhuizing naar Keulen voltooide Sara haar doctoraalstudies aan het California Institute of the Arts in 2018, waar ze compositie studeerde en  onderzoek deed op het gebied van microtonale muziek en moderne/barokviool.  Sara won tal van prijzen zoals El Primer Palau (Spanje), Beare Bow Prize (Royal Academy of Music) en Premi Catalunya Música. Ze was een voormalig artist in residence in La Pedrera (Barcelona).