Categoriearchief: Uncategorized

Concert zondag 20 november

Galerie Marzee – Lage Markt 3 – Nijmegen – aanvang 16:00 uur

ANZÛ KWARTET 

Olivia De Prato – viool
Ashley Bathgate – cello
Ken Thomson – klarinet
Karl Larson – piano

Het Anzû Quartet onstond in 2020 uit een samenwerking van vier internationaal gerenommeerde musici uit de bruisende muziekcultuur van New York. De leden hebben elk een belangrijke rol gespeeld bij het vormgeven en versterken van de New Yorkse scene in spraakmakende groepen als Bang on a Can, Mivos Quartet, Ensemble Signal en Bearthoven. Ze hebben werken van verschillende van de belangrijkste componisten van onze tijd in première gebracht op de meest prestigieuze locaties ter wereld. 

De bijzondere bezetting van het kwartet eert Olivier Messiaens Quatuor pour la fin du temps door nu 80 jaar later nieuwe werken voor deze iconische bezetting te laten schrijven en uit te voeren.  

Programma

Cassie Wieland – to live in static (2019)
Josué Collado Fregoso – Infinity (2015; eerste uitvoering 2022)
Ken Thomson – Uneasy (2019–2022)
pauze
Jonathan Bailey HollandMobius (2018)
Anna Webber – Adjust (2022)


Ken Thomson is de klarinettist van het New Yorkse ensemble Bang on a Can All-Stars, een van de internationaal meest uitzonderlijke ensembles van de hedendaagse muziek. Hij staat bekend als een musicus en componist die een breed spectrum van stijlen in zijn eigen musikale taal weet te incorporeren. Hij heeft een groot repertoire voor ensembles in verschillende bezettingen geschreven en tal van albums opgenomen. Hij werkte samen met componisten als Steve Reich en Helmut Lachenmann, en speelde op CD’s voor onder meer Harmonia Mundi en Cantaloupe. Met Bang on a Can trad hij onder meer op met het Los Angeles Philharmonic, het Danish National Symphony Orchestra en het BBC Concert Orchestra. Zijn Uneasy, ook vandaag op het programma, hoort u hier.

De Oostenrijks-Italiaanse violiste Olivia De Prato is internationaal bekend als soliste en ensemblemusicus. In de pers werd zij geroemd als ‘flamboyant … convincing (New York Times) en ‘enchanting violinist’. Ze vestigde zich in Berlijn en bewees zich in New York als een gepassioneerd uitvoerdster van hedendaagse en geïmproviseerde muziek. Olivia is medeoprichtster en eerste violiste van het Mivos Quartet, en lid van de nieuwe-muziekensembles Signal en Victoire. Ze werkte nauw samen met componisten als Pierre Boulez, Peter Eötvös, Helmut Lachenmann, David Lang, Meredith Monk, Steve Reich, Julia Wolfe en Evan Ziporyn. Klik hier voor haar discografie en hier voor video’s.

De Amerikaanse celliste Ashley Bathgate werd in de pers geroemd als een ‘eloquent new music interpreter’ (New York Times), ‘a glorious cellist’ (Washington Post), die ‘bittersweet lyricism’ met ‘ferocious chops’ mengt (New York Magazine). Haar onconventionele spel en haar dynamische energie-uitwisseling met het publiek hebben haar tot een van de meest gevraagde vertolkers van haar generatie gemaakt. Bathgate was tien jaar lang lid van het veelgeprezen sextet Bang on a Can All-Stars. Ze gaf de wereldpremière van een nieuw Celloconcert voor haar geschreven door Kate Moore voor het Gaudeamus Festival in Utrecht. Klik hier voor videos’ en hier voor haar uitgebreide discografie.

De Brooklyn woonachtige pianist  Karl Larson treedt op in verschillende kamermuzieksettings en in het bijzonder als pianist van het trio Bearthoven. Als solist staat hij bekend als pleitbezorger van werken van zijn collega’s en de recente canon, waarbij hij zich in het bijzonder richt op lange, reflectieve werken uit de 20e en 21e eeuw. Hij trad op met Bang on a Can All-Stars, het International Contemporary Ensemble (ICE), Ensemble Signal en het American Composers Orchestra. Zijn recente concerten omvatten optredens in onder meer Carnegie Hall’s Zankel Hall, het Guggenheim Museum, MoMA en het Teatro General San Martín in Buenos Aires. Klik hier voor zijn discografie en hier voor een aantal video’s van zijn optredens.

Momenteel is het kwartet op een tournee door Europa.



Concert zondag 16 oktober

Galerie Marzee – Lage Markt 3 – Nijmegen – aanvang 16:00 uur

NEW EUROPEAN ENSEMBLE

Petra Valtellina ­– fluit
James Meldrum ­– klarinet
Pascal Jardry – gitaar
Rada Ovcharova – viool
Margot Kolodziej – viool
Emlyn Stam – altviool
Willem Stam – cello

De missie van het New European Ensemble is hedendaags en 20e-eeuws repertoire te presenteren voor een breed publiek. In de pers werd het ensemble bejubeld om de ‘fantastische’ (NRC) en ‘exemplarische uitvoeringen’ (Volkskrant) en ‘een van de beste ensembles van Nederland’ (Nieuwe Noten) genoemd.  
Vooraanstaande componisten onder wie Kaija Saariaho, Magnus Lindberg, Mark Anthony Turnage, Bright Sheng en Anna Thorvaldsdóttir werken met de groep.  

Programma

Jürg Frey – The Wind Moves Them (2017/2018); fluit, klarinet, gitaar, viool, cello
Dai Fujikura – Perpetual Spring (2017); klarinet, strijkkwartet
Pauze
Baldwin Giang – Muzzle  (2019); elektrische gitaar en strijkkwartet
György Ligeti – Metamorphoses nocturnes (1953-1954); strijkkwartet

Jürg Frey

De Zwitserse componist Jürg Frey (*1953), de componist van de stilte, staat bekend om de brede en open klankruimtes die hij in zijn stukken schept. Zijn veelal introspectieve composities nodigen de luisteraar uit om verstilling en reflectie op te zoeken. Zijn werken worden regelmatig uitgevoerd door de meest toonaangevende orkesten en ensembles in Europa, Noord-Amerika en Japan. Vandaag hoort u The Wind Moves Them, een sereen en deels geïmproviseerd werk waarbij de instrumentalisten een lijst van voorgeschreven klanken doorlopen die gespeeld worden binnen een zich langzaam ontvouwende melodie.

Dai Fujikura

De Japanse componist Dai Fujikura (*1977) staat bekend om zijn kleurrijke werken, die het hedendaagse idioom verbinden met de traditionele muzikale taal van zijn geboorteland Japan. Over zijn Perpetual Spring schrijft hij:

I was researching the Portland Japanese Garden online, looking at photos and also at their tweets. It is already beautiful just seeing those, and I found I was yet again to focus on nature for my inspiration.
“Perpetual Spring” is organic, the clarinet melts into the string quartet, and the strings extend their “stems” to wrap around the clarinet wherever it moves… As is the amazing thing about nature: the roots and stems of trees, they wrap around anything, breaking through the asphalt roads, concrete walls…

Every time I see these aspects of the power of nature, I feel that we should never underestimate the power of “quiet” nature. This piece is about “framing nature”.

Baldwin Giang

Baldwin Giang (*1992) is een geëngageerd componist, pianist en multimediakunstenaar. Het doel van zijn muziek is banden tussen publiek en artiesten te creëren door middel van collectieve verwondering.

Over zijn compositie Muzzle (Muilkorf) schrijft hij: 

‘Muzzle’ was written in the aftermath of Brett Kavanaugh’s 2018 Supreme Court confirmation hearings, in which Dr. Christine Blasey Ford accused Kavanaugh of raping her as a teenager. While I personally believed Dr. Ford, the televised forum did no justice to either party and left most Americans watching feeling queasy. This piece is inspired by the ways in which the truth can be muzzled in pursuit of political entertainment. 

György Ligeti

De jonge joodse componist György Ligeti (1923-2006) werd in 1943 opgepakt en naar een werkkamp gestuurd. Hij en zijn moeder waren de enige overlevenden van de familie. Vlak nadat in 1956 de Hongaarse Revolutie door de Sovjet-Unie onderdrukt was, vluchtte hij naar het Westen en ontwikkelde hij zich tot een van de meest toonaangevende figuren van de Europese avant-garde. Zijn strijkkwartet nr. 1 Métamorphoses Nocturnes uit 1953-1954 is een van de meest gedurfde werken uit de tijd van de Sovjet-censuur. Ligeti schrijft hierover het volgende. 

The first word of the subtitle Metamorphoses nocturnes refers to the form. It is a kind of variation form, only there is no specific “theme” that is then varied. It is, rather, that one and the same musical concept appears in constantly new forms  that is why “metamorphoses” is more appropriate than “variations”. The quartet can be considered as having just one movement or also as a sequence of many short movements that melt into one another without pause or which abruptly cut one another off. The basic concept, which is always present in the intervals but which is in a state of constant transformation, consists of two major seconds that succeed each other transposed by a semitone. In this First String Quartet there are certainly some characteristics of my later music, but the writing is totally different, “old-fashioned”; there are still distinct melodic, rhythmic and harmonic patterns and bar structure. It is not tonal music, but it is not radically atonal either. The piece still belongs firmly to the Bartók tradition (remember my situation as a composer in Hungary at the beginning of the fifties).

De concerten van de Stichting Moderne Muziek Nijmegen worden financieel mogelijk gemaakt door 
Gemeente Nijmegen
Fonds Podiumkunsten
Heffels Spiegeler advocaten
donaties van vrienden van de Stichting