CONVERSATION INTIME

Tatiana Koleva – slagwerk
Goska Isphording – klavecimbel

Een van de grootste meesters van klavecimbelmuziek  François Couperin schreef in 1716 een werk over de kunst van klavecimbelspelen:  L’Art de toucher le clavecin. Het werk gaat over frasering, articulatie maar vooral over een mooie klankvorming. Percussieve bijgeluiden werden als nadelig ervaren en moesten vermeden worden.
In de twintigste eeuw komt daar verandering in. Componisten omarmen de kwaliteiten van het klavecimbel met al zijn percussieve mogelijkheden. Nieuwe composities benadrukken scherpe ritmes en korte articulaties; en dan blijkt het klavecimbel een geweldige partner voor slagwerk te zijn. In het programma van het duo Koleva/ Isphording komen niet alleen klavecimbel en slagwerk dicht bij elkaar, maar ook  de passie van de pleitbezorgers van deze instrumenten.

Programma

Félix Ibarrondo (1943*)                          Onyx 1985
Aled Smith (1990*)                                  Box Toccata 2012 Nederlandse première
Dobri Paliev     (1928 – 1997)                 Mirages 1982
Edison Denisov      (1929 – 1996)          Trois Pièces 1972
                                                   Pauze
Berry van Berkum   (1960*)                   Seventeen D’s 2014  première
Eric De Clercq (1960*)                            Mysterious Forest 2012
Luc Ferrari (1929 – 2005)                       Conversation Intime 1987-88

Félix Ibarrondo werd in 1943 geboren in Spanje uit een muzikale familie. Naast filosofie en theologie studeerde hij compositie en piano. Sinds 1996 woont hij in Parijs, waar hij compositie studeerde bij Max Deutsch en zich bezig hield met elektro-akoestische muziek aan het GRM (Groupe de Recherches Musicales). Hij schrijft veel vocale muziek en orkestwerken.
Het stuk “Mirages” van Dobri Paliev combineert unieke texturen van Bulgaarse folklore met abstracte aleatoriek. De uitvoerder krijgt ruimte voor eigen interpretatie van het werk in de vorm van een korte improvisatie.
Edison Vasiljevitsj Denisov was een Russisch componist uit de zogeheten ‘Underground’ , een ‘Anti-Collectivistische’,  ‘alternatieve’ of ‘nonconformistische’ stroming in de Sovjet-muziek. Denisov studeerde wiskunde, voor hij na kennismaking met Sjostakovitsj naar het conservatorium ging om compositie en piano te studeren. Veel van zijn werken hebben een wiskundige basis, waarbij hij tracht het rubato in exacte noteringen met complexe ritmiek te noteren. Zo zit zijn werk vol van antimetrische figuren en maatwisselingen. Ook maakt hij veel gebruik van dodekafone elementen.
Eric de Clercq voelt zich sterk verwant met componisten als Edgar Varese, Luigi Nono, John Cage en Iannis Xenakis. Ook zijn schilders (Armando, Alberto Giacometti, Francis Bacon), dichters (Charles Bukowski, Kees Ouwens) en filmers (David Lynch, Lars von Trier) een voortdurende bron van inspiratie. Zijn ‘Mysterious Forest’ is geschreven voor Tatiana Koleva. Het verwijst naar een instrument waar Tatiana zeer virtuoos is: de marimba. ‘Mysterious Forest’ gebruikt de techniek die het bespelen van de marimba zeer gebruikelijk is:  twee stokken per hand. De instrumentkeuze is aan de uitvoerder en kan – met de beperking dat het hout moet zijn – bij elke uitvoering verschillen.
De toelichting van Luc Ferrari bij Conversation Intime geeft het idee en de inspiratie van Tatiana Koleva en Goska Isphording om een duo te vormen  weer: “… There are no words, not significances, literary ones or others, but simply the desire to make two so dissimilar instruments speak together. Were they going to put in danger each other, or were they going to play their differences and benefit from them along this ballade? It was thus necessary to propose a conversation to them in which they could fuse closely….”

Tatiana Koleva, geboren in Varna, Bulgarije, weet als geen ander nieuwe muziek op een intrigerende en gepassioneerde manier te brengen en toegankelijk te maken voor een breed publiek. Zij heeft in het bijzonder bijgedragen aan de emancipatie van de marimba en ander slagwerk als volwaardige solo-instrumenten. Er zijn meer dan 85 composities speciaal voor haar solo- en ensembleprojecten geschreven. In 2010 ontving zij de prijs ‘Musician of the Year Bulgaria’, toegekend door het Bulgaarse publiek en de Nationale Bulgaarse radio. Tatiana werkt nauw samen  met gerenommeerde componisten als Klaas de Vries, Louis Andriessen, Yannis Kyriakides, Jacob ter Veldhuis, Klas Torstensson, Peter Klatzow, Martin Georgiev, Emmanuel Séjourné. Ze is docent slagwerk/marimba aan de conservatoria in Rotterdam en Groningen. Ze is oprichter en artistiek leider van de in 2009  opgerichte ‘Youth Percussion Pool’, voor getalenteerde jonge slagwerkers.

Goska Isphording, geboren in Polen, studeerde klavecimbel aan de muziekacademie van Krakow waar zij in 1998 cum laude afstudeerde. Vervolgens studeerde ze bij Patrick Ayrton aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, bij Annelie de Man aan het Conservatorium van Amsterdam en bij Elisabeth Chojnacka in het Salzburgse Mozarteum. Ze behaalde haar Master of Music ‘Contemporary Harpsichord’ in 2003. Op dit moment is zij kandidaat doctoraat aan de Muziek Academie in Krakow en is zij werkzaam als docent hedendaagse klavecimbeltechnieken aan het conservatorium van Amsterdam.
Als soliste en in de duo-categorie behaalde ze eerste prijzen op het ‘Penderecki International Competition of Chamber music in Krakow’ en was ze finaliste met het Roentgen Ensemble van de ‘International Gaudeamus Interpreters Competition’. Bij haar reizen door Europa en door haar onnavolgbare spel heeft Goska Isphording de aandacht getrokken van veel componisten en opdrachtgevers. Als gevolg daarvan voerde zij de laatste jaren bijna vijftig premières uit en werkte ze samen met componisten in de elektronische studio’s van STEIM (Amsterdam) en SARC (Belfast). Haar inzet en passie om schijnbaar onverenigbare vormen samen te brengen brachten haar er toe ‘The Roentgen Connection’ in 2001 mede op te richten. Dit ensemble combineert een historische inslag met hedendaagse idealen.

PROJECT 88

TOMOKO MUKAIYAMA  piano

We openen het nieuwe  jaar feestelijk met een nieuw project van een oude bekende, Tomoko Mukaiyama. In dit project Project 88 concentreert Tomoko zich uitsluitend op de 88 toetsen van de piano. Op een radikale wijze mengt zij renaissance- en hedendaagse muziek met improvisatie tot een gesloten programma. Zij presenteert zich daarbij niet slechts als een uitvoerend kunstenaar maar creëert een nieuwe dramaturgie door voor ieder Project  88 een nieuwe ‘playlist’ te kiezen. De presentatie van vandaag is gebaseerd op de volgende composities.

Karen Tanaka (1961– )  Techno Etudes 2000
Simeon ten Holt (1923 – 2012) Soloduiveldans 4 1998
Jan Pieterszoon Sweelinck (1562 – 1621) Echo-Fantasie
Yannis Kyriakides (1969 –  ) Satellite 2009
Tomoko Mukaiyama Beginning
Louis Andriessen  (1939 – ) Memory of Roses 1992

Het programma wordt gespeeld zonder pauze. Voorafgaande aan het concert bieden we u koffie, thee en drankjes. Tomoko zal daarbij ook aanwezig zijn.

 Tomoko Mukaiyama is pianiste en performer. In 1991 ontving ze de Gaudeamus Concours-prijs. Vanaf dat moment werd zij geëngageerd door gerenommeerde gezelschappen als het Ensemble Modern in Frankfurt, het London Sinfonietta, het Ensemble Intercontemporain, Het Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra en het Koninklijk Concertgebouw Orkest. Zij werkte samen met filmmakers, ontwerpers, architecten, dansers en fotografen, zoals Marina Abramovic, MERZBOW en Jiří Kylián.

Vanaf 2000 begon Tomoko Mukaiyama  met projecten als visueel kunstenaar. Haar ervaring als podiumartieste gebruikte zij om haar eerste installatie te realiseren in een concertzaal. In samenwerking met het architectenduo Digital PBX gaf ze de concertzaal een nieuwe dimensie met het project Amsterdam x Tokyo. De communicatie tussen artiest en publiek is altijd het uitgangspunt in Mukaiyama’s projecten. Het conceptuele werk for you een uniek pianoconcert voor een publiek bestaande uit één persoon, werd een discussieonderwerp op het gebied van muzieksociologie, muzikale esthetiek en tradities in de beeldende kunst. Het was onderdeel van de Yokohama Art Triennal. Het Sydney Opera House exposeerde het installatiewerk you and bach van glas, geluid en licht tijdens de Biënnale van Sydney in 2006. In 2007 presenteerde Tomoko Mukaiyama Show me your second face, een fashion-installatie in samenwerking met het ontwerpersduo Klavers Van Engelen waarin zowel pianiste als concertvleugel een en dezelfde jurk dragen. Show me your second face ging in première in Huddersfield, Engeland, toerde tot in 2010 door Nederland in verschillende theaters en was te zien in de Museumnacht van Rotterdam in 2010. Haar muziekinstallatie Mo-Ichido (2008) speciaal voor het Wallhouse in Groningen gemaakt, integreerde natuurlijke geuren van organische materialen en video.

Haar project wasted maakte een internationale tournee en is op vijf locaties in de wereld te zien geweest. In 2011 verscheen er een documentaire naar aanleiding van dit project wasted in opdracht van de VPRO.

 Tomoko’s jongste installatie performance maakte zij in 2011: SHOES’ is een installatie van diverse mode-elementen met menselijke ambities.

In 2012 werkte zij samen met regisseur Pierre Audi aan een muziektheaterstuk van Finse componiste Kaija Saariaho. In 2012 startte zij ook een samenwerking met choreograaf Nicole Beutler en lichtontwerper Jean Kalman. Dit resulteerde in de dansvoorstelling SHIROKURO, die in 2013 tijdens het Holland Festival te zien is en vervolgens in binnen- en buitenland toert.

Tijdens het Setouchi Art Festival en the Aichi Triennial 2013 in Japan worden Tomoko’s installatie performances Nocturne en Falling (geïnspireerd op het werk van Beckett) gepresenteerd.

Ook componeert zij de muziek voor Jiří Kylián’s dansvoorstelling East Shadow, die toert in 2013 en 2014.

In 2014 maakt Tomoko in samenwerking met Orkaan een nieuwe muziektheatervoorstelling speciaal voor kinderen.