Categoriearchief: Uncategorized

zondag 17 maart 2024 om 16:00

Galerie Marzee Lage Markt 3 Nijmegen

QUATUOR BOZZINI

Clemens Merkel – viool
Alissa Cheung – viool
Stéphanie Bozzini – altviool
Isabelle Bozzini – cello

String Quartet No. 4 van de Canadese componist Michael Oesterle is geschreven voor het Quattuor Bozzini. Als in de andere werken van Oesterle gaat het hem om de balans tussen muzikaal materiaal dat geometrisch, expressief en ‘puriteins’ is.

Witness is het eerste strijkkwartet van de Nederlandse componist Merijn Bisschops. Het is eveneens geschreven voor Quatuor Bozzini. In dit werk combineert Bisschops invloeden van spectrale, post-minimal en renaissance muziek. Kleurrijke vibraties zwellen aan tot een rustiek tjirpen. Een repetitieve akkoordopeenvolging transformeert gestaag onder invloed van minieme ritmische verschuivingen. Beweeglijke microtonale ornamenten monden uit in een reine tonale bespiegeling. 

foto: Michael Slobodian

Programma
Michael Oesterle – String Quartet No. 4 (2019)
Pauze
Merijn Bisschops – Witness (2022)

Merijn Bisschops zal aanwezig zijn om zijn compositie toe te lichten.

Quatuor Bozzini is een strijkkwartet uit Montreal dat zich specialiseert in nieuwe en experimentele muziek. Het kwartet kenmerkt zich door het nemen van risico’s, experimenteren en samenwerken, en waagt zich moedig buiten de gebaande paden. Ze hebben inmiddels een rijk en divers repertoire opgezet, zonder zich te laten leiden door modieuze innovaties. Het resultaat is meer dan 400 werken in opdracht en zo’n 500 werken die in première gingen. Hun compromisloze aanpak heeft geresulteerd in de realisatie van tal van veelgeprezen producties, waaronder interdisciplinaire projecten met video, theater en dans. Klik hier voor hun indrukwekkende discografie.

De Concertzender
Bisschops maakt optimaal gebruik van het grote intonatievermogen en scherpe gehoor van de Bozzini’s. Het half uur durende strijkkwartet heeft een kalme maar zelfverzekerde opbouw, waarbij repetitieve patronen en eenvoudige, stralende harmonieën de boventoon voeren. Met relatief eenvoudige middelen tuigt Bisschops een geheel eigen, serene klankwereld op. Ook dansende arpeggio’s op de snaren krijgen ineens nieuwe kleur op de wangen. Muzikaal experiment met een verhalende kracht.

Nieuwe Noten
De vorm van het strijkkwartet past perfect bij de stijl van componeren van Bisschops, […] Leidend in het eerste deel is een repetitief patroon van de eerste viool, waar de andere strijkers omheen cirkelen. […]. Mooi is ook het ritmische patroon in het hoge spectrum, klinkend als een zwerm insecten. Het middendeel heeft iets duisters en ontregelend, waarin de cello een grote rol speelt. In het derde deel keren die repetitieve patronen weer terug en sluit de cirkel zich.”

Concert Ralph van Raat van zondag 25 februari afgelast

RALPH VAN RAAT, piano 

‘Wild avantgardistisch’ zo karakteriseert Ralph van Raat dit programma. Het wordt een concert met heel veel complexe muziek. En alles wordt, zoals u gewend bent, door Ralph op zijn eigen wijze enthousiast toegelicht. Virtuositeit staat sowieso centraal, dus verwacht spectaculaire momenten.


foto Heather Pinkam

Voor de pauze hoort u werk van een aantal grote vernieuwers uit de tweede helft van de 20e eeuw. Cage’s Music of changes is een baanbrekend werk van aleatorische muziek. Alle muzikale beslissingen betreffende toonhoogte, duur dynamiek en tempo zijn gebaseerd op de Chinese tekst I Ching, het boek der veranderingen. De Japanse grootmeester Toru Takemitsu was sterk beïnvloed door Cage’s aleatoriek. In zijn Piano Distance zal u de invloed van Cage’s indeterminisme en zijn techniek van ritmische structuur niet ontgaan. Tan Dun (die opgroeide tijdens de culturele revolutie) studeerde aan het conservatorium van Beijing, verhuisde naar de VS en ontwikkelde zich tot een van de leidende figuren van de hedendaagse muziek. Contacten met avantgardisten als Takemitsu, Crumb en Werner Henze beïnvloedden zijn stijl die zowel Chinese als westerse invloeden laat horen. Ook de muziek van de Italiaan Salvatore Sciarrino is radicaal avantgardistisch. Sciarrino’s muziek kenmerkt zich door vervreemdend idioom, gebouwd op intieme en subtiele geluiden waarbij klank wordt teruggebracht tot haar pure essentie.

Het tweede deel van het programma is gewijd aan Pierre Boulez en zijn leerling Claude Ballif. Het bijzondere aan het stuk van Boulez is dat je zijn ontwikkeling hoort van student naar volwassen componist. Alle Boulez-elementen zijn al aanwezig, maar in een veel overzichtelijkere, duidelijkere vorm dan in zijn latere werk. Eigenlijk zijn deze werken daardoor toegankelijker, alhoewel ze niet bepaald in C-groot staan!

De Passe-Temps van Ballif (voltooid in 1997) vormen een reeks stukken die op een abstract niveau vooral geïnspireerd zijn op een componist, variërend van Mozart tot Cage. In alle stukken binnen de reeks staat echter het vormexperiment centraal: beïnvloed door het gedachtengoed over ’toeval’ van Cage en de mobiele, altijd veranderende structuren van de Derde Sonate van zijn leermeester en vriend Boulez. Echter, Ballif blijft overal trouw aan de taal van de avant-garde, beïnvloed door het gedachtegoed over ’toeval’ van Cage, en de mobiele, altijd veranderende structuren van de Derde Sonate van zijn leermeester en vriend Boulez. En de virtuoze klankwereld van Ballif zorgt voor constante verrassingen.

Het werk van Boulez is onuitgegeven en wordt door Ralph als enige ter wereld gespeeld. Klik hier voor zijn toelichting op dit werk.

Programma
Toru Takemitsu: Piano Distance (1961)
Tan Dun: Traces (1989; rev. 1992)
John Cage: Music of Changes Book I (1951)
Salvatore Sciarrino: Sonate nr. 2 (1983)
– Pauze –
Claude Ballif: Pièces détachées pour piano, opus 6 (1952-1954)
I. Presto bruto
II.  Allegretto-allegro
III. Agitato
Pierre Boulez: Prélude, Toccata et Scherzo (1944)

Ralph van Raat  is al vanaf zijn 14e jaar volledig gefascineerd door de klassieke muziek van de twintigste eeuw. Alhoewel zijn repertoire van Bach tot Bartók loopt, ligt het zwaartepunt op componisten vanaf Debussy, Bartók en Ives tot hedendaagse meesters. Zijn doel is het publiek te overtuigen van de immense schoonheid en veelzijdigheid van de muziek van onze tijd met solo-recitals, lezingen met pianospel, concertoptredens, CD-opnames en bijzondere projecten.
In 2003 kreeg hij de titel Steinway Artist en voegde zich daarmee bij het exclusieve groepje pianisten waartoe onder meer Vladimir Horowitz, Martha Argerich, Alfred Brendel, Lang Lang en Keith Jarrett behoren.
Sinds 2006 heeft hij een exclusief contract met Naxos waar inmiddels meer dan 30 opnames van hem verschenen.