Concert 19 februari 2012

CHAMBRE D´ECOUTE

Katharina Olivia Brand piano, stem
Verena Sennekamp cello, stem
Christian Kemper hobo, stem
met electonica, tv-toestellen en pistolen

<BEYOND INSTRUMENTS>

Het Duitse ensemble Chambre d’écoute presenteert in het programma ‘Beyond instruments’ veel recent werk (waaronder een stuk van onze landgenoot Michel van der Aa), maar ook een klassieker van Luigi Nono ‘… Sofferto onde serene …’ voor piano en tape. In dit programma ondernemen ze een strooptocht langs de grenzen van de traditionele instrumentopvatting. De klank van klassieke instrumenten wordt op de meest uiteenlopende wijze aangevuld en gemanipuleerd met onconventionele middelen. Verwacht naast elektronica en versterkte instrumenten een tv-toestel plexiglasschijven en pistolen.

  • Walter Feldman *1965 Le sexe du noyé (le noyé 3) (1995) voor hobo en live-elektronica
  • Martin Schüttler *1974 Soforterlös (2010) voor hobo, cello, piano, tv-toestel, plexiglasschijven en pistolen
  • Michel van der Aa *1970 Oog (1995) voor cello en soundtrack

         pauze

  • Michael Maierhof *1956 splitting 25.1 (2011) voor een speler op nylonsnaren en soundtrack
  • Luigi Nono 1924-1990 …sofferte onde serene… (1976) voor piano en tape
  • Mark Barden *1980 Chamber (2006/07) voor drie (ongeoefende) versterkte stemmen

Klik voor het uitgebreide programma met informatie over de stukken en componisten hier.

Pianiste Katharina Olivia Brand speelt moderne piano en hammerklavier. Ze studeerde aan het conservatorium in Karlsruhe en aan de Universiteit van California te Los Angeles. Ze verwierf diverse prijzen (waaronde Mini Alpert Feldman Award en het Outstanding Student Award van de UCLA Alumni Associatie. Ze treedt zowel solistisch als in kamermuziekensembles op. Ze is pianiste van het Ensemble Omega. Gaf recitals, masterclasses en voordrachten over historische uitvoeringspraktijk in Europa, Mexico en de USA. Momenteel is zij docente aan de universiteit van Heidelberg en in Graz.

Verena Sennekamp studeerde cello bij Aldo Parisot aan de Yale School of Music en bij Dmitri Ferschtman aan het conservatorium van Amsterdam. Ze sleepte prijzen in de wacht op de International New England Chamber Music Competition en het Europese Regio Cultuur Initiatief. Ze trad op op tal van internationale festivals voor hedendaagse muziek in Engeland, de VS, Duitsland, Zwitserland en Azië. Ze is medeoprichter van het Ensemble Omega. Ze maakte tourneeën naar Korea, gaf concerten in Carnegie Hall en in tal van andere grote concertzalen in de VS. Ze doceerde van 2005 tot 2007 aan de Yale School of Music.

De hoboïst Christian Kemper studeerde bij Martin Schie (Essen/Duisburg), bij Thomas Indermühle (Karlsruhe) en bij Peter Veale. Hij is lid van het Initiatief voor Nieuwe Muziek Suono Mobile en het Ensemble Omega. Hij gaf concerten met de ensembles SurPlus, Musikfabrik en Chronophonie. Hij trad onder meer op bij de Darmstädter Ferienkurse, op de Expo 2000, bij het Slowind-Festival in Ljubljana en bij June in Buffalo. Hij maakte concertreizen naar Zuid-Amerika, Zuidoost-Azië en de VS. Hij onderwees muziektheorie aan de conservatoria van Freiburg en Stuttgart en doceert muziektheorie aan het conservatorium in Karlsruhe.

 

Concert 15 januari 2012

RED, YELLOW & BOOGIE WOOGIE

Het MONDRIAAN KWARTET met GUUS JANSSEN

Jan Erik van Regteren Altena viool
Edwin Blankenstijn viool
Annette Bergman altviool
Eduard van Regteren Altena cello
Guus Janssen piano

Het Mondriaan Kwartet en de componist Guus Janssen brengen een hommage aan Piet Mondriaan in het programma ‘Red, Yellow & Boogie Woogie’. De aanleiding is een mooie Boogie Woogie van Guus Janssen. De schilder Piet Mondriaan hield van dansen, van muziek en vooral van jazz. Tijdens dit concert ziet u filmprojecties van Mondriaan-schilderijen. De projecties zijn gemaakt door Bert Koenderink en Hans Janssen. Naast het Mondriaan Kwartet hoort u Guus Janssen aan de piano.

 Wat mij bevalt in het werk van Mondriaan is het ontbreken van pathetiek. Op het eerste gezicht lijkt zijn werk zakelijk, maar bij nader inzien en vooral inzoomen blijkt er de lyriek te zijn, breekbaar als net bevroren water. Niet alleen het resultaat zelf telt, maar ook de weg erheen, waarbij ook slordigheid te pas komt. Guus Janssen

Voorafgaand aan het concert geeft een lezing door Hans Janssen. Hans Janssen is de hoofdconservator van het Haags Gemeentemuseum, het museum dat prat gaat op de grootste collectie werken van Mondriaan ter wereld.

Programma

  • Lezing door Hans Janssen ‘Beleving’

         pauze

  • Anton Webern (1883-1945) ‘Langsamer Satz’, 1905,  met een projectie van  ‘Bos bij Oele’ van Piet Mondriaan.
  • Guus Janssen (1951) ‘Café Society Downtown’, 2008, 3e strijkkwartet, opgedragen aan het Mondriaan Kwartet ter gelegenheid van hun 25ste jubileum.
  • Jacob van Domselaer (1890-1960) ‘Proeven van Stijlkunst no. 4 en 5’ 1913-1916, bewerking van Guus Janssen voor piano en kwartet met een projectie van ‘Compositie no 2’ en ‘Gein Aquarel’ van Piet Mondriaan.
  • Morton Feldman (1926-1987) ‘Structures’, 1951
  • Guus Janssen, ‘Blue, Yellow and Red Notes’, 2011 voor strijkkwartet en piano met projecties van het befaamde ‘Victory Boogie Woogie’ van Piet Mondriaan.

Het Mondriaan Kwartet is opgericht in 1982. Het kwartet legt zich vooral toe op de uitvoering van 20ste eeuws repertoire. Regelmatig geeft het Mondriaan Kwartet opdrachten aan componisten. Meer dan honderd stukken werden speciaal voor het kwartet geschreven, onder anderen door Iannis Xenakis, Guus Janssen, Henry Brant, Diderik Wagenaar, Luca Francesconi, Takayuki Rai, Henny Vrienten, Neely Bruce en Paul Termos. Verder bracht het Mondriaan Kwartet wereldpremières van het Tweede en Derde strijkkwartet van de Amerikaanse componist George Antheil (1900-1959). Onder de door hen uitgebrachte cd’s bevindt zich de recent uitgekomen dubbel-cd ‘Cartoon/S&M’ van John Zorn, en de recent bij het 20-jarig jubileum uitgebrachte cd ‘The girlssss collection’ van Chiel Meijering (Basta nr. 30-9132-2).

Guus Janssen studeerde piano en compositie aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam. Als pianist, clavecinist trad hij op in verschillende bezettingen met musici van John Zorn tot Gidon Kremer. Sinds begin jaren tachtig leidt hij zijn eigen ensembles, van (piano) trio tot 11-tet en (opera) orkest. Als solist was hij te horen, primair in eigen composities en als improvisator op diverse internationale festivals. Daarnaast trad hij op met de meeste Nederlandse ensembles en bij diverse orkesten. Janssens composities reiken van pianomuziek en kamermuziek tot symfonisch werk. Zij werden naast wat werd gespeeld door de diverse Janssen-formaties, uitgevoerd door o.m. het Mondriaan Kwartet, het Nieuw Ensemble, het Radio Kamerorkest, het Concertgebouw Orkest en de Ebony Band met als solisten o.m. Eleonore Pameijer, Walter van Hauwe, Harry Sparnaay en Gerard Bouwhuis. Voor zijn werkzaamheden op het gebied van de jazz-en geïmproviseerde muziek ontving hij de Boy Edgar Prijs, 1981. Voor zijn compositorisch werk werd hij bekroond met de prestigieuze Matthijs Vermeulen Prijs, 1984.